Eefje Leydesdorff

Columns

  • Rechte rug
    Ik ben eigenlijk nooit zo goed geweest in het ontvangen van feedback of in het krijgen van een reactie die niet louter positief is. De mogelijkheid dat de ander het niet met me eens zou zijn, ging ik meestal uit de weg. Om die reden bleef ik in mijn werk vooral op bekend terrein. Deed… Lees meer: Rechte rug
  • Oversteken
    Toen mijn vader overleed stak ik een rivier over. Ik kwam aan op de andere oever. Daar stonden de mensen die een ouder verloren. Ergens was ik verbaasd, waarom hebben al die mensen hier mij dat nooit verteld? Het lijkt het geheim van het leven. Mijn vriendinnen die al jonger hun moeder begroeven. Die vriend… Lees meer: Oversteken
  • Vanochtend
    Het is half januari en er ligt sneeuw op de daken en de wegen. Mijn dochters gingen in het donker van huis. Voorzichtig rijdend met de fiets, zo stel ik mij voor. Ik krijg appjes vanaf het station: ‘Er staat een intercity op het spoor. Ik probeer toch maar de metro.’ Even later: ‘Ik zit… Lees meer: Vanochtend
  • Allergic to awesomeness
    Na de kerstdagen gingen we op vakantie naar Londen. ’s Ochtends vroeg met de trein door de tunnel begon onze eerste dag al om 12 uur lokale tijd. Metro in, metro uit, stukken lopen. Mensenmassa’s. Geen plek kunnen vinden om iets te eten. Met een sandwich van de supermarkt op een bankje voor een museum.… Lees meer: Allergic to awesomeness
  • Niemand
    Ik moest denken aan de eerste regels van een gedicht van Emily Dickinson: I’m nobody! Who are you? Are you nobody too? Ik leerde het gedicht kennen via mijn dochter. Ik miste haar. Ik was in Frankrijk op retraite, een dag of tien van huis. Van tevoren had ik er niet aan gedacht dat dit… Lees meer: Niemand
  • Baantje
    Mijn dochter van veertien heeft een baantje. In haar blauwe shirt vult ze vakken. Ze werkt zaterdagochtend of zaterdagmiddag, daarvoor of daarna speelt ze volleybal. Met de manager mailt ze heen en weer wanneer ze kan, of ze kan, dat ze niet kan. Hij is niet altijd even duidelijk, vergeet haar op het juiste tijdstip… Lees meer: Baantje
  • Trein
    We gingen met de trein naar Italië. Heen reisden we overdag, terug met de nightjet vanaf Innsbruck. In de avond aangekomen op het station van Innsbruck voor de nachttrein, komen we tot de ontdekking dat er geen slaapwagons zullen zijn voor ons. Wegens materieelgebrek zijn we omgeboekt naar stoelen. Mijn jongste dochter begint te huilen:… Lees meer: Trein
  • Vrije dagen
    Het is Pasen en als ik vrije dagen heb, tijd om te ontspannen dan duurt dat ontspannen meestal niet erg lang. Even ben ik blij, heerlijk een dag niks, maar voor ik het weet sluipt er een ontevredenheid naar binnen. Nu ik vrij ben, we tijd hebben met elkaar, wil ik die vooral niet verdoen.… Lees meer: Vrije dagen
  • Scholen
    Mijn jongste dochter zit in groep acht. Ergens in maart moeten we twaalf middelbare scholen op een lijst zetten voor de loting in Amsterdam. Samen met alle leeftijdsgenootjes en hun ouders uit de regio gaan we week in week uit, van school naar school. De laatste middelbare school die ik op een vrijdagavond bezoek is… Lees meer: Scholen
  • Maria
    Mijn vader vertelde een verhaal, dat hij volgens mijn moeder vaak vertelt. Ik hoorde het voor het eerst. Het ging over een vriend van zijn vader. De man zat in de Hollandsche Schouwburg met andere Amsterdamse Joden wachtend op transport. Opeens verschijnt Maria aan hem. Ze zegt: neem je tas en geef me je hand. Samen… Lees meer: Maria
  • Zaterdag     
    Woensdag hoor ik dat mijn vader op zaterdag om negen uur sterven gaat. Ik bel mijn man en app mijn vrienden. Ik mail mijn werk en app mijn studiegroep. Ik zeg dat ik ze misschien nog zie op vrijdag. Dat blijken ze niet te geloven. Ik hoorde eens dat euthanasie meemaken heel mooi kan zijn.… Lees meer: Zaterdag     
  • Coulissen
    Als je ziet dat je je werk altijd deed vanuit de coulissen.1 Dat je je daar steeds probeert te verstoppen. Dat je je adem inhoudt als je even zichtbaar bent. Je dun maakt zodat je elk moment kunt verdwijnen achter een paal. Hoopt dat je geen vragen hoeft te beantwoorden over de aanschaf van de… Lees meer: Coulissen
  • Gemis
    Je schrikt omdat de telefoon gaat. Er is iets dat niet wachten kan. Iets dat nu moet gebeuren. Een plotseling gemis. We spreken elkaar zo weinig. We hebben geen contact. Het is zo lang geleden dat we iets samen deden. Dit weekend eten? Jullie gaan bijna op vakantie.  Je schrikt omdat de telefoon gaat. Er… Lees meer: Gemis
  • Rouw
    Het voelt als een tak die afbreekt. Het deel dat overblijft is zacht. Het bloedt zoete hars. Het is ongepolijst, ietwat ruw. Als ik daarbij ben, is het goed. Dan voel ik mij als een monnik die haar leven leeft in stilte. Die leest, die mediteert, die leeft. Dan vertraag ik en ben ik in… Lees meer: Rouw
  • Twee horloges      
    Ik wandel naast mijn vader. Hij in een rolstoel. Mensen kijken anders dan normaal. Ze kijken naar me. Ze kijken naar een dochter naast haar vader in een rolstoel, vermoed ik. De precieze handelingen om te sturen en te remmen, om te draaien. Alsof hij nooit anders heeft gedaan. We drinken koffie in een tentje… Lees meer: Twee horloges      
  • Verlies
    Mijn kinderen worden groot en mijn ouders worden oud. Ik op middelbare leeftijd er ergens tussenin. Ik kan terugverlangen naar wat er was. Mijn kleine kinderen dartelend op de stoep na een dag bij mijn moeder. De septemberzon tussen de huizen van een mooie straat in Amsterdam. Bloembakken en bankjes voor de huizen. Samen naar… Lees meer: Verlies
  • Omweg
    Ik scroll door lijsten vacatures want ik zoek een baantje. Hogeschool Inholland, de Universiteit van Amsterdam, Olympia uitzendbureau, Gemeente Amsterdam, werken bij het Rijk. Zoveel mensen gezocht, mensen die social worker zijn, mensen die stressbestendig zijn, mensen die omgevingsbewust zijn, die 36 uren naar kantoor komen, die ervaring hebben met de doelgroep en bij voorkeur… Lees meer: Omweg
  • Honger en brood
    In het interviewprogramma De verwondering zit de schrijfster Liesbeth Goedbloed aan tafel bij Annemiek Schrijver.1 Schrijver leest een tekst van haar voor: ‘Misschien is het Christus zelf wel die de wond openhoudt, de hongerige bedelaar die met grote oren luistert of er al wordt geklopt.’ ‘Mooi beeld, dat Jezus zelf honger heeft’, zegt Schrijver. Goedbloed legt haar de… Lees meer: Honger en brood
  • Carrousel
    Een blauwe cirkel. In het midden witte tekens. Ik heb ze nooit eerder gezien. Ze komen mij niet bekend voor. Ze zeggen me niks. Volgens de beschrijving in de hand-out van de retraite is dit de zaad-lettergreep. Een Tibetaanse letter die je ook kunt zien en horen als onze letters HRIH. Ik probeer de tekens… Lees meer: Carrousel
  • Het midden
    Mijn dochter tobt al een tijd met een knieblessure. Ik hoop op een oplossing door de fysiotherapeute. Na weken van rust houden en oefeningen doen, zijn mijn dochter en ik allebei gefrustreerd en moedeloos. Positieve resultaten blijven uit, ze doet haar oefeningen met tegenzin en nog steeds mag ze niet springen bij volleybal. Ik heb… Lees meer: Het midden

Naar gedichten of blogs over Zijnsoriëntatie